Κάθε φορά που τα πράγματα δεν πάνε όπως θα ήθελαν, η κουβέντα γυρίζει στα ίδια: διαιτητές, κυβέρνηση, ΕΡΤ, συμφέροντα και κάθε πιθανή δικαιολογία που μπορεί να βγάλει τη συζήτηση έξω από το γήπεδο. Η συνταγή είναι απλή. Λένε κάτι συνέχεια. Το λένε στις εκπομπές, το γράφουν στα social media, το συζητούν παντού. Όχι γιατί ισχύει, αλλά γιατί όταν το ακούς ξανά και ξανά, πολλοί αρχίζουν να το πιστεύουν. Έτσι μιλάνε συνέχεια για διαιτησίες, σχέδια και ένα σύστημα που δήθεν είναι απέναντί τους. Την ίδια ώρα, δεν φαίνεται να τους ενοχλεί ιδιαίτερα ποιος ελέγχει ή επηρεάζει τα μέσα που τους στηρίζουν. Και κάπως έτσι η κουβέντα φεύγει από το μπάσκετ. Δεν μιλάνε για το ίδιο το παιχνίδι. Μιλάνε για διαιτητές, ανακοινώσεις και θεωρίες. Έχουν φτάσει στο σημείο να ξέρουν καλύτερα τα μικρά ονόματα των διαιτητών παρά τους παίκτες της ίδιας τους της ομάδας.
